Het ligt in de tijd
Alleen verder.
Door welke oorzaak dan ook.
Heel veel vragen.
Zo weinig antwoorden.
Het zal zo moeten zijn,
anders was het wel anders geweest.
Het is niet te veranderen.
Met acceptatie moet je verder.
De ketens van het verleden,
waarin je vertrouwde.
Blijken van onvoldoende kwaliteit.
De schakels zijn bezweken.
Opnieuw beginnen is niet de optie.
Nieuw beginnen is de weg.
Een nieuwe ontdekking naar binnen.
Een nieuwe ontdekking naar je zelf.
Anders, zoveel anders als je dacht te kunnen,
Blijkt je nieuwe ik het allemaal te runnen.
Verbaasd over je eigen kracht,
Is er zoveel nieuws dat op je wacht
Het ligt in de tijd.
Kydifi
Waar stilte buigt
Soms voelt het
alsof je midden in de stilte staat,
tussen wat je achterliet
en wat zich nog niet laat zien.
Je ademt de restjes twijfel uit,
en zet toch weer die ene stap
die dichter bij jezelf brengt
dan je ooit had gedacht.
In dat kleine, kwetsbare moment
waar verleden en toekomst elkaar raken,
ontstaat evenwicht.
Rust.
En juist daar,
waar stilte buigt
en niets hoeft en alles mag,
vind jij de kracht
om weer verder te gaan.
Kydifi
In balans
Aan het einde van de golfbreker
turend over zee.
Geen eb, geen vloed,
maar een stilte ertussenin.
Een moment van evenwicht
waarin de oneindigheid
mij ruimte geeft
om los te laten.
Water trekt zich terug
en keert weer om,
zoals het leven
blijft bewegen.
Nog even blote voeten in het water,
wind door mijn haren,
nog even hier zijn
voor ik weer doorga.
Kydifi